Ο Ιούνιος στα Επτάνησα δεν έρχεται με θόρυβο. Δεν σκάει σαν πυροτέχνημα, ούτε διαλαλεί τον ερχομό του. Ξυπνά σιγά, σαν παλιό τραγούδι της καντάδας, σαν γιασεμί που ανθίζει χωρίς να το καταλάβεις. Από την Κέρκυρα με τα καμπαναριά που λούζονται στο πρωινό φως, μέχρι τα Κύθηρα όπου η θάλασσα καθρεφτίζει τον γαλάζιο ουρανό της ελπίδας, τα νησιά φορούν το καλοκαίρι τους όπως η γιαγιά φορούσε το λευκό της μαντήλι – σεμνά, απλά, ιερά.