Εκδήλωση του Συλλόγου Απανταχού Αποδήμων Ζακυνθίων – Αφιέρωμα στο Διον. Ρώμα

Με πρωτοβουλία του Συλλόγου Απανταχού Αποδήμων Ζακυνθίων «Ανδρέας Κάλβος» πραγματοποιήθηκε εκδήλωση στο Υπαίθριο Δημοτικό Θέατρο για να τιμηθεί ο Διονύσιος Ρώμας τον περασμένο Αύγουστο με κεντρικό ομιλητή τον πρώην Πρόεδρο της Ένωσης Ζακυνθίων και νυν Αντιπρόεδρο της Ένωσης Επτανησίων κο Γιάννη Πομόνη.

Το myEptanisa εξασφάλισε την ομιλία του κου Γιάννη Πομόνη, για τους αναγνώστες του.

Ομιλία Γιάννη Πομόνη

 

Μαζί μας απόψε εσείς, το υπέροχο κοινό και οι υψηλοί καλεσμένοι μας που εκφράζετε ό,τι ωραίο αγκαλιάζει η καρδιά σας, θα ταξιδέψουμε ταξίδι αγάπης και νοσταλγίας σε ένα τόπο που αδίστακτα μπορεί να πει κανείς ότι υπήρξε η καλλιτεχνική Μητρόπολις του Ιονίου. Η ιδέα αυτή για τη σημερινή εκδήλωση με θέμα τον Ανδρέα Κάλβο φάνταζε για την καλλιτεχνική επιτροπή του Συλλόγου απανταχού αποδήμων Ζακυνθίων, σαν το ιδανικότερο θέμα που θα απέδιδε φόρο τιμής στην ιδιόρρυθμη προσωπικότητα και το εμπνευσμένο έργο του λαμπρού Ζακυνθινού Ανδρέα Κάλβου.

‒ Η ίδια η ζωή του Κάλβου μαγεύει αλλά και εκνευρίζει με την αινιγματική του υπόσταση.

‒ Τολμήσαμε όμως.

Έγραψε σχεδόν το σύνολο των ωδών του περίπου από το 1823 έως το 1826.

Οι ωδές του με το όραμα της ελευθερίας των Ελλήνων απέσπασαν θετικότατα σχόλια από ξένους φιλέλληνες συγκρίνοντας τα έργα του με Πίνδαρο και Όμηρο, τονίζοντας συνήθως με αυτή την ευκαιρία την αρχαία ελληνική αίγλη, αλλά και τη σημασία της επανάστασης του 1821. Το 1889 ο Κωστής Παλαμάς σε διάλεξή του στον Παρνασσό, νιώθοντας την δύναμη της ποίησης του Κάλβου έστρεψε την προσοχή στον Ζακυνθινό ποιητή, επηρέασε ευνοϊκά τους λογοτεχνικούς κύκλους και συνέβαλε στην κατοχύρωσή του ως ενός από τους σημαντικότερους Έλληνες δημιουργούς. Γαλουχημένος ο Κάλβος από τον Ζακυνθινό φιλελεύθερο και πατριώτη ποιητή Ούγκο Φώσκολο δίπλα στον οποίο έζησε μία πενταετία, ο Κάλβος παντρεύει την αγάπη του νεοκλασικισμού για την αρχαιότητα με την ρομαντική λατρεία της φύσης.

Η ποίησή του φέρει στοιχεία και από τις δύο αυτές τάσεις που σημάδεψαν την Ευρώπη της εποχής του στον τομέα της λογοτεχνίας αλλά και στον τομέα των εικαστικών τεχνών.

‒ Όταν ο Κάλβος ακολουθώντας τον Φώσκολο έφυγε για την Ιταλία, πέρασαν στην Ελβετία, έζησε για λίγο στο Παρίσι και ύστερα στην Αγγλία. Σε όλες αυτές τις χώρες απασχόλησαν το πνεύμα του οι ίδιες επαναστατικές ιδέες της Ελευθερίας των Λαών και της Δημοκρατίας που ενθουσίαζαν τα καλύτερα πνεύματα της εποχής. Κοντά στα τριάντα του χρόνια ξεσπάει η επανάσταση του 1821 και πια από ‘δω και πέρα ζει μέσα στις συγκινήσεις και τους ενθουσιασμούς των απελευθερωτικών αγώνων του δικού του Λαού, προσπαθώντας να τονίσει τον επαναστατικό πατριωτισμό και την αδιάκοπη έξαρση της αρετής του Λαού. Δεν μένει όμως κρατώντας την πένα, ήθελε να είναι πιο άμεση η συμμετοχή του στον αγώνα, ήθελε συμμετοχή με το σπαθί και καριοφίλι. Αντιστεκόταν όπως οι ελιές της πατρίδας του, οι σκληρές, που σφηνωμένες γερά πάνω στην πέτρα αδιαφορούν για τις θύελλες, αναπνέουν τις αστραπές και τις κάνουν αγωνιστικότητα. Έτσι στα 1826 ο φιλελεύθερος Κάλβος έρχεται στο Ναύπλιο, γεμάτος πληθωρικό ενθουσιασμό και ασίγαστο πάθος για τον αγώνα. Τον ίδιο χρόνο όμως αποκαρδιωμένος, λυπημένος από τις διαμάχες μεταξύ των οπλαρχηγών πέρασε στην Κέρκυρα όπου έμεινε ως τα 1852 και κουρασμένος πηγαίνει στην Αγγλία όπου έζησε ως τον θάνατό του.

‒ Ο άνθρωπος αυτός που μοιάζει να ‘χει εξορίσει από μέσα του κάθε ατομική επιδίωξη, να ‘χει θυσιάσει κάθε προσωπική του φιλοδοξία έναν δείχνει να έχει σκοπό: πώς θα εξυπηρετήσει καλύτερα την έντονη φιλοπατρία του, πώς θα ανεβάσει εκείνους που θα τον ακούσουν ως το μοναδικό ύψος αρετής και ελευθερίας. Πίστευε ότι η Ελληνική Επανάσταση θα απλώνεται σαν σκοπός που για την επιτυχία της είναι ανάγκη να επιστρατευτούν όλες οι εκδηλώσεις της ζωής. Αυτές γυμνάζουν τις ψυχές των Ελλήνων, αυτές θα τους απομακρύνουν από την τυφλή αντίληψη της ζωής, θα τους προτρέψει στην άσκηση του κορμιού, στην πίστη.

Πίστευε πως και η τότε νεολαία έχει συνείδηση, ότι οι κοινωνικές αξίες δεν παροπλίζονται και δεν ξεθωριάζουν, οι νέοι τις κρατούν πάντα σύγχρονες και επίκαιρες και αυτοανανεούμενες, αφού σημαιοφόρος αυτών των ιδεών είναι η ίδια πάντα. Πίστευε ότι ο ιστορικός απολογισμός του παρελθόντος είναι δεδομένος και ότι ο ιστορικός σχεδιασμός του μέλλοντος είναι που επείγει. Πίστευε ότι ο όποιος προβληματισμός για να είναι ενεργός οφείλει να συνοδεύεται από κατάθεση ζωής. Πολλές φορές η ιστορία αποτελείται από μοναδικές, ανεπανάληπτες πράξεις ανθρώπινες οι οποίες όμως προκαλούν κάποιες φορές ανεξέλεγκτες συμπεριφορές. Γι’ αυτές τις συμπεριφορές αποκαρδιωμένος ο Κάλβος έφυγε για Κέρκυρα και μετά κουρασμένος και μόνος για Αγγλία όπου έζησε μέχρι τον θάνατό του. Τον Νοέμβριο του 1869 σε ηλικία 77 χρόνων πεθαίνει. Ο αιώνιος ύπνος του ήρθε να φέρει στον κουρασμένο από τα βάσανα και τις θλίψεις την ηρεμία και γαλήνη που επίμονα του αρνήθηκε η ζωή. Πέθανε στο χωριό Louth της Αγγλίας το 1869. Ο τάφος του χαμένου ποιητή ήταν άγνωστος. Ευτυχώς χάρις στις έρευνες του Κ. Σολδάτου και Αντ. Ιντιάνου βρέθηκε σε ένα ερημικό νεκροταφείο όπου και η γυναίκα του είναι θαμμένη.

Το 1960 κηρύχθηκε έτος Κάλβου και την 19 Μαΐου 1960 τα οστά του Κάλβου και της δεύτερης γυναίκας του έφτασαν στην Αθήνα. Παρελήφθησαν από το επίσημο κράτος. Ύστερα από πανελλήνιο προσκύνημα στον Ναό Αγ. Ελευθερίου στην Αθήνα μεταφέρθηκαν με επισημότητα και συγκίνηση στη γενέτειρα Ζάκυνθο «Την μόνη που τον κυρίευε» και μας κυριεύει. Το φέρετρό του ήρθε στη Ζάκυνθο με πλοίο του Πολεμικού Ναυτικού με ενέργειες από τον Γεν. Γραμματέα του ΥΠΕΠΘ Ν. Καρμίρη στις 29 Αυγούστου 1960 με σεμνή τελετή με την παρουσία του Μητροπολίτη αειμνήστου Αλεξίου και όλων των αρχών. Έγινε ενταφιασμός των οστών του Ανδρ. Κάλβου και της δεύτερης γυναίκας του Καρλότας Αυγούστας στον Ναό Αγ. Γεωργίου των Φιλικών όπου έμειναν μέχρι το 1968 και στις 17 Ιανουαρίου 1968 μετεφέρθησαν και ετάφησαν στην απέριττη και επιβλητική ισόγεια αίθουσα του Μουσείου Σολωμού και Επιφανών Ζακυνθίων δίπλα στον τάφο του Σολωμού.

 

Φωτοαντίγραφο εκ του πρωτοτύπου από το βιβλίο των επιστολών που αντήλλασσαν οι οπλαρχηγοί της Επανάστασης του 1821 και οι τότε Κυβερνήσεις με τις επιτροπές Ζακυνθίων.
Από τις σελίδες 330 και 331.
Το βιβλίο σώζεται στη βιβλιοθήκη του Γιάννη Πομόνη, Β' Αντιπροέδρου της Ένωσης Επτανησίων Ελλάδος, κεντρικού ομιλητή στην εκδήλωση.

Εκτύπωση και διανομή
ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΑΠΟΔΗΜΩΝ ΖΑΚΥΝΘΙΩΝ "ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΑΛΒΟΣ"

 

 

  Το myEptanisa σας εύχεται
            Καλές γιορτές!

Στοιχεία Επικοινωνίας

Πολιτιστικό Περιοδικό Ποικίλης Ύλης
ΕΝΩΣΗΣ ΕΠΤΑΝΗΣΙΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ

myEptanisa

Τ.Θ. 62043
Τ.Κ. 15201, Χαλάνδρι

Τηλ. & Fax: 2106017441

e-mail: info(at)myeptanisa.gr

Τα cookies επιτρέπουν μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την εμπειρία σας στο myeptanisa.gr . Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Για Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφθείτε την σελίδα μας με τους όρους χρήσης. Περισσότερες πληροφορίες…